Inmiddels loopt de zomer op z'n eindje en genieten we van een mooie laatste week van september.
Nog even met de kop in de zon en dan begint de herfst.
Genoeg energie opgedaan om weer nieuwe boeken te lezen , musea te bezoeken en films te gaan bekijken.
We hebben met wat vriendinnen uit de buurt besloten regelmatig naar een nieuw uitgekomen film te gaan. Met 3 filmhuizen en weet ik veel hoeveel bioscopen in de omliggende steden moet dat wel gaan lukken.
Sinds de metro om de 10 min. zowel links als rechtsaf gaat is de verkeersdrukte ook geen obstakel meer.
Kortom, de dagen mogen gaan korten wat mij betreft.
Afgelopen week de textiel biënnale in Rijswijk bezocht in opdracht van de Vak, waar de schilderslessen ook weer zijn begonnen. We moesten er heen om inspiratie op te doen voor de volgende opdracht.
Er hing veel knap gemaakt werk.
Een kunstwerk viel ons op. Een Amerikaanse kunstenaar had honderden meters dun draad gespannen van het plafond tot op de vloer, en daar kwamen alle draden in een grote wanorde bij elkaar.
Een zeer arbeidsintensief en spannend geheel vonden wij.
Toen wij het museum verlieten vertelden wij dat tegen de achter de balie zittende medewerkers.
Ze reageerden wat verbaasd, want wat bleek....
Afgelopen week was er iemand tegen de draden aangelopen en in het werk gevallen waardoor alle draden gebroken waren en de volgende week zou de kunstenaar over komen uit de USA om de draden te herstellen.
Het contrast tussen orde en wanorde, wat wij zo mooi hadden gevonden in het werk, was dus niet de bedoeling geweest van de kunstenaar!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten